Myriam Van Imschoot

Woont en werkt in Brussel.

Myriam Van Imschoot maakt performances en creëert geluidspoëzie, vocale stukken, video- en geluidsinstallaties. Zij beweegt tussen verschillende institutionele velden en media en legt zich toe op het experimenteren met contexten, als ze al niet zelf een context creëert. Hierdoor neemt zij een unieke plek in binnen de Belgische kunstwereld.

Als kunstenares gebruikte zij oorspronkelijk archieven als haar medium. Het duet Pick up Voices (2007) met Christine De Smedt en de geluidsinstallatie Black Box (2009) tonen een interesse in het performatieve potentieel van archiefdocumenten en hun constructie van alternatieve historiografieën. Haar solo Living Archive (2011) was een persoonlijke getuigenis van een 'doorsnee buurmeisje dat van mixed tapes houdt'. Het stuk werd geprezen om zijn originaliteit en werd o.a. getoond in het Kaaitheater, de Vooruit en het Kunstencentrum Buda.

Gefascineerd door fenomenen van langeafstandscommunicatie begon Van Imschoot te werken aan een cyclus over jodelen, schreeuwen, wuiven en de lokroepen van vogels. Hola Hu (2013) en Kucku (2014) zijn deconstructieve jodelduetten die de folklore opnieuw kaderen terwijl ze overgeleverd en gewijzigd wordt. Met de jodelduetten gaat ze op tournee langs galerijen, theaters en concertgebouwen, soms gepaard met de video-installatie Yodel Portraits. Video is ook het medium dat gebruikt wordt voor LIFT en Efemeriden. De beelden werden opgenomen in het flatgebouw waar zij woont.

In de ruimere kunstwereld neemt Van Imschoot een idiosyncratische plek in. Haar benadering doorsnijdt diverse media, gevoed door een belangstelling voor gebaren, fenomenen en stemmen die over het hoofd gezien worden, maar doet haar ook experimenteren met verschillende contexten zoals de publieke ruimte in de vocale performance Vozes de Magaio (2011) voor het berggebied in het noorden van Portugal en Singelstemmen (2012) voor de stedelijke ruimte in Rotterdam.

What Nature Says is de meest recente voorstelling van Van Imschoot: een vocale performance voor zes performers die enkel door middel van hun stem en lichaam hun 'natuurlijke omgeving' nabootsen. Lokroepen van vogels spelen een belangrijke rol. In dit “ecosprookje dat grim(m) wordt" zet Van Imschoot haar ambitie voort om 'vormen' te ensceneren van hoe zowel mensen als dieren trachten te communiceren met een gevoel van urgentie en onmogelijkheid. What Nature Says ging in februari 2015 in première in het Kaaitheater.

www.sarma.be

Side Effects

×

Side Effects

Ondersteun je deze actie ook?

Handvest voor de podium­kunstenaar

Een solidariteitsverklaring van kunstenaars die afspreken niet langer on(der)betaald werk te aanvaarden bij publieke activiteiten die plaatsvinden in of voor organisaties met (een) medewerker(s) in vaste loondienst.
>>> handvest.org