zondag 25 juni om 3u

Residentie & presentatie @ Villa Empain

Andros Zins-Brown & Karthik Pandian

Pandian en Zins-Browne werken rond het thema 'bewegingsvrijheid' in de politiek, film en dans. In de zomer zullen ze dat thema in de Villa Empain uitbreiden tot de wereld van de fictie, waarbij ze verhalen zullen vertellen over party's aan de voet van de piramiden van Gizeh, wapenhandelaars verwikkeld in de zwarte kunstmarkt, een dansgezelschap van rondzwervende dromedarissen, een bazige 'talent agent' voor dieren, een familie van vluchtelingen ingehuurd als figuranten voor een Hollywood-film over de Arabische Lente, twee kunstenaars die vanuit een hut in Vermont met een sputterende wifi-verbinding verwoed een internetmeme met een kameel promoten, de dood van een Amerikaanse universiteitsstudent uit de Verenigde Arabische Emiraten in een nachtclub aan de Spree in Berlijn…
> Meer

00:04:00 TEXT

EXPO Dolores Bouckaert @ Jan Dhaese

"Right now, any dialogue is theater, total artificial and manipulative crap."

"I ate myself and I want to die", she said. I remember how and when she spoke those unusual words. Few years back I woke up my parasitic twin from her sleep and I looked her in the eyes, her ominous, dark and dead eyes, right there, you see, two, deep poisonous wells that dug holes right through her skull. She is the illness. Her cold skin felt rough like an old dog yet somehow she always managed to seduce me. I can't part from her, not yet, not today at least, I need to hold on to her. It has always been this way between us. Heavy and charged, moving slow if moving at all.

read more


I want to stay home with you as long as you don't speak to me. Right now, any dialogue is theater, total artificial and manipulative crap. My body and soul are tired of acting, pretending and obeying. My subdued rage is perverse and it's exhausting me. I need energy to unleash it, to break out of it, to break you. I am you and I am a reflection. Sit quietly. Don't move, I need to breathe.

Meanwhile: The dog runs around all the time, jumps up and down like a careless child and turns into a horse and then back into a dog totally the weirdest kind of magic trick that, even more weirdly, no one here pays attention to no more. That dog is always here. He is a painter, filthy and he reeks of death, always been homeless. I will probably go astray with him. Bravely join the pack of abandoned dogs, wild outsiders, exiled wrongdoers, beasts that go everywhere uninvited and unashamed. My heart is astray anyway, always been on a freeway going and going and going to god knows where. Who knew that home's the only place I was looking for all this time. Somewhere out there, I thought. The world, out there. It makes me sick. What else that afternoon?

The sun came out with hesitation. The family record player spins grainy tunes of Delta blues while mom paints the unpaintable with the heaviest bricks tied to her hands, wishing they were goddess-like feathers instead, capable of effortlessly translating her tormented thoughts onto the canvas. Art is theater. I observe and I mimic it and when I do I receive applause and it sounds like unsatisfactory rolls of thunder. I want more of it. I was naked as a child but now my dress is red. Once, I was your cute little hairless pet. I remember my youngest and most fragile skin carried high above your heads, like a circus trophy to be seen by all black-hearted clowns, jokers and magicians and this parade goes on and on, and then, the loudest, most brutal, final shotgun bangggggg. Reality kills the spirit, it knocks it right out. Your black teeth blast out your prison-like head. All for the sake of this. The invisible, unreachable and always pending masterpiece is identified as the great leader of the cult called "Art". Ghosts. Total decadence. Pitiful and immature. I mimic and I become. I convert. I am one of the admirers and participants, eventhough I don't want it, I think I am a reflection of you. But I look the other way, and

The air turns cold. The door opens and people enter the room and the room is empty; they could have seen that through the window, makes me wonder, should I open it even further? Am I having a private or a public day? I can't remember. All my stuff is gone so what do you want, it's kinda unsettling but every once in a while I have to get rid of my stuff in order to start fresh. I shake off my sick skin while blood flows in and out of me. Everyone has a routine and this is mine. I'm new all the time, fueled, yet I'm not a deity. Like you, I'm subjected to all common human fragility, temporality, frustration, boredom, value and so on. Do you also measure in millimeters because the distance between life and death is exactly one millimeter? Do you also build entire worlds in that twilight zone of a micro-space? This railroad space is my stage and the current performance is life, my life, and your life through my life. That happens when we connect, when that door opens and you invade this space. Not far from here someone is speaking softly into my ear, about memories good and bad, death listens along, sometimes three minutes sometimes three hours we don't keep track. And I carry everything like a brave and strong vessel. Always in service of. "Take me with you", we sing quietly.

I showed you the end and we already forgot the beginning. A brief moment of harmonious peace occured at noon when there are no shadows when the sun is highest. My father's solar flared eyes. My heart rests. I sit here now and I wait. (…) All of this is my art. All of this, is.

Text by Jan Van Woensel
Expo 28 May - 2nd July at Jan Dhaese, Ajuinlei 15B, 9000 Ghent, Belgium.

OP TOURNEE

Nachtelijk Symposium met Bernard Van Eeghem

van Mesut Arslan / KVS & Platform 0090

"Zonder huiskameranekdotiek, in de bizarre context van een arena, komt het stuk ongemeen sterk binnen." De Morgen
"Wat het allemaal samen houdt, zijn de acteurs. Ina Geerts en co. jumpen op en over de rand, roepen elkaar bijna ri­tueel aan, om de ander dan ge­niepig in de hoek te drijven. Nog meer dan hun tekst zegt hun lijf. Kleine stapjes, zwiepen­de hoofden, krassende nagels in de vloer: hun spel zoekt dezelf­de schurende gelaagdheid als de hele voorstelling." De Standaard
Meer info + speellijst: KVS

****

De kop is eraf en hoe!

Fantastische start voor Oh Magic van Simon Mayer / Kopf Hoch

In Oh Magic, laat Simon Mayer de magie van het theater klinken en botsen met de vormentaal van traditionele dans. De jonge maker gebruikt elementen uit meditatie en uit het sjamanisme om het therapeutische potentieel van beweging en geluid zichtbaar te maken. Hij wil een diepgevoelde verbinding tussen de levenden tot stand brengen en het primitieve menselijke wezen verzoenen met zijn technologische omgeving. Het resultaat is een hoogst onconventionele voorstelling waarin dans en muziek samenkomen, een liveconcert van robots en dansers, een dwaaltocht door de wonderen van de theatrale magie op zoek naar een nieuwe harmonie. Oh Magic verenigt de kracht van technologische tovenarij met de verwondering van pure eenvoud.
De Standaard (NL)
Programmatekst Kunstenfestivaldesarts (FR/ENG/NL)

Side Effects

×

Side Effects

TOURNEE

In Koor! Myriam Van imschoot

muziektheater

Voor dit muziektheaterproject werken performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf, acteur en auteur bij Cie. De Koe, samen met niet-geoefende zangers – theaterstudenten van KASK Gent en dertien amateur acteurs. Uitgangspunt voor IN KOOR! zijn de repetities van een koor, eindeloos oefenend om tot eenstemmigheid en welluidendheid te komen.
Voor meer info + speellijst zie: campo.

CONCERT

Christina Vantzou / Dj Maurice Ravel , Moana

Zondag 14 mei, om 12u in Netwerk-Aalst

De Amerikaanse componiste Christina Vantzou woont al jaren in Brussel, waar ze actief is als videomaakster en grafisch ontwerpster. Op muzikaal vlak is ze vooral bekend van het audiovisuele duo The Dead Texan. Sindsdien maakte ze voor Kranky drie solo albums vol orkestrale ambient muziek. Instrumentale elektro-akoestische muziek, bevrucht door klassieke en minimalistiscshe tradities, zie het werk van Jóhan Jóhansson, Ólafur Arnalds of Dustin O'Halloran. Haar albums worden ondersteund door dromerige kortfilms. Meer info en tickets.

7 mei Brutalavista met onder meer Dolores Bouckaert.

Brutaal Festival in Brugge

Volg het parcours, zondag om 16u met performances van Greet Jacobs, l'hommmm en Dolores Bouckaert.

Het beeld is een bewerking van een beeltenis van Etty Hillesum, de vrouw wiens werk me eindeloos begeestert en inspireert . Ik bestudeerde deze afbeelding noemeloze uren, al jaren probeer ik te achterhalen wie zij was. Een uiterst bijzondere vrouw.
De performance is een ode aan haar werk en leven want als er iemand is die me troost kan bieden is het zij, zijn het haar gedachten. Zij schreef een werk, 'dagboek van een verstoord leven', het was dit boek dat me naar een Roemeens klooster bracht op zoek naar stilte en rust, het ultieme isolement. Het zijn deze geschriften die mij tot een beeld van wat 'essentie' zou kunnen betekenen brengt.
Het volledig programma & tickets.

over Hiros

BIVAK - Hiros kunstenaars & kantoor verenigt

We hebben in de zandbak gespeeld!

De nieuwe financiële realiteit van Hiros in acht genomen en enkele veranderingen in onze werking (zoals onze kantoor ruimte zelf, nieuw adres zal weldra bekend gemaakt worden) hebben we de gelegenheid aangegrepen om ons te heroriënteren. In de Pianofabriek en onder begeleiding van Nicolas Galeazzi (a.pass) hebben we samen onze structuur herbekeken. Alle ideeën en voorstellen worden nu verder onderzocht. Verwacht u niet aan drastische veranderingen. Wat naar voor kwam: enerzijds om de karakteristieke eigenschappen van de Hiros kunstenaars scherper in beeld te brengen en anderzijds zetten we de nodige stappen om een meer gezond werk klimaat te vinden voor ons allen.